Ik voel me beroerd. We hebben deze avond een feestje gegeven voor onze vrienden hier. Om 3 uur ’s nachts wordt ik wakker. Zo misselijk als een kat. Nu heb ik dat wel vaker na een geslaagd feestje maar dit voelt toch anders.

Ik strompel naar beneden en voel dat ik moet overgeven. De dichtsbijzijnde optie is de gootsteen maar shit, die ligt nog vol met vaat van de vorige avond. Dan maar snel de WC proberen te bereiken. Dat lukt gelukkig zonder ongelukken. Het lijkt of alle spieren in mijn lijf zijn verkrampt en pijn doen. Behalve mijn sluitspier. Die is in tegenstelling tot mijn overige spieren juist belachelijk relaxed. Zoals ik even later tot mijn grote schaamte bemerk als ik ongewild moet hoesten. Broekhoest noemde mijn vader dat. Ik zal jullie verdere details besparen.

De hele dag blijf ik met koorts in bed. Jammer, want we zijn uitgenodigd voor de lunch bij Norma en Neil. Margie moet helaas alleen, mij met mijn ellende achterlatend. Ach wat ben ik zielig…